Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Gdyni

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 września 2020r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2020r. w G.

sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nr 3/5 na osiedlu (...) przy ul. (...) w G.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w Ł.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w Ł. na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nr 3/5 na osiedlu (...) przy ul. (...) w G. kwotę 3.450,99 zł (trzy tysiące czterysta pięćdziesiąt złotych i dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 sierpnia 2018r. do dnia zapłaty,

2.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3.  zasądza od powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nr 3/5 na osiedlu (...) przy ul. (...) w G. na rzecz pozwanego (...) S.A. z siedzibą w Ł. kwotę 2.042,97 zł (dwa tysiące czterdzieści dwa złote i dziewięćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;

4.  nakazuje ściągnąć od powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nr 3/5 na osiedlu (...) przy ul. (...) w G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 2.181,31 zł (dwa tysiące sto osiemdziesiąt jeden złotych i trzydzieści jeden groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów opinii biegłego;

5.  nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w Ł. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 446,77 zł (czterysta czterdzieści sześć złotych i siedemdziesiąt siedem groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów opinii biegłego.

Sygnatura akt: I C 964/18

UZASADNIENIE

Powódka Wspólnota Mieszkaniowa nr 3/5 na osiedlu ZAMEK przy ul. (...) w G. wniosła pozew przeciwko (...) S.A. z siedzibą w Ł. domagając się od pozwanego zapłaty kwoty 20.500 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 8 sierpnia 2018r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że kierujący pojazdem o numerze rejestracyjnym (...) uszkodził altanę śmietnikową powódki, na skutek czego powódka poniosła szkodę w wysokości nie mniejszej niż 29.800 zł. Ubezpieczycielem sprawcy szkody była pozwana. Dotąd pozwana zapłaciła powódce kwotę 4.500 zł i mimo wezwania nie zapłaciła pozostałej części należnego odszkodowania.

(pozew k. 3-4)

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Pozwana przyznała fakt wystąpienia szkody, nie kwestionowała zdarzenia wywołującego szkodę, lecz jedynie zasadę dochodzenia przez powoda odszkodowania z tytułu uszkodzenia pergoli śmietnikowej i wyliczoną wysokość szkody. Pozwana wskazała, iż w postępowaniu likwidacyjnym wypłaciła odszkodowanie w kwocie 4.456,61 zł. Pozwana zakwestionowała dołączoną do pozwu prywatną wycenę sporządzoną na zlecenie powódki, wskazując, że zakres uwzględnionych w niej prac może być zawyżony. Nadto, pozwana podniosła, że powódka może żądać odsetek co najwyżej od daty wyrokowania.

(odpowiedź na pozew k. 35-36)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 16 marca 2018r. kierujący samochodem ciężarowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) z naczepą, wykonując manewr cofania najechał na wiatę śmietnikową położoną w G. przy ul. (...), w wyniku czego doszło do przesunięcia konstrukcji wiaty. Zarząd nieruchomością wspólną, na terenie której położona jest uszkodzona altana śmietnikowa, sprawuje powódka Wspólnota Mieszkaniowa nr 3/5 na osiedlu ZAMEK przy ul. (...) w G..

(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o: protokół szkody k. 9-10)

Sprawca szkody był objęty ochroną ubezpieczeniową na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartej z pozwanym (...) S.A. z siedzibą w Ł.. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyznał powódce odszkodowanie za szkodę w kwocie 4.456,61 zł.

(okoliczności bezsporne)

Pismem z dnia 23 lipca 2018r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 20.500 zł w terminie 7 dni.

(dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 23 lipca 2018r. wraz z dowodem nadania k. 28-29)

Wartość robót niezbędnych do przywrócenia altany śmietnikowej do stanu sprzed zdarzenia z dnia 16 marca 2018r. według cen aktualnych wynosi 7.907,60 zł brutto.

(dowód: pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa D. W. k. 244-249)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów oraz dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa.

Oceniając zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy Sąd nie dopatrzył się żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności i mocy dowodowej dokumentów prywatnych powołanych w ustaleniach stanu faktycznego w postaci protokołu szkody czy wezwania do zapłaty. Zważyć bowiem należy, iż żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności ww. dokumentów. Natomiast, wobec podniesionych przez pozwanego zarzutów, Sąd nie oparł swoich ustaleń faktycznych na dołączonych do pozwu i dalszych pism procesowych powódki prywatnych kosztorysach, uznając, że dokumenty te stanowią jedynie część argumentacji strony powodowej. Sąd miał przy tym na względzie, że wycena dokonana na zlecenie znacznie różni się znacznie od wyceny dokonanej przez obu biegłych sądowych.

Spośród dwóch opinii przeprowadzonych w toku niniejszej sprawy za wiarygodny i przydatny do rozstrzygnięcia dowód Sąd uznał jedynie opinię przedłożoną przez biegłego D. W., natomiast odmówił waloru wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłego T. R.. Zważyć bowiem należy, iż biegły R. sporządził opinię przyjmując poziom cen z pierwszego kwartału 2018r. tj. z dnia wystąpienia szkody, podczas gdy – zgodnie z treścią art. 363 § 2 kc – jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania. Natomiast biegły W. sporządził opinię, przyjmując aktualny poziom cen, co pozwala na ustalenie faktycznego rozmiaru poniesionej przez stronę powodową szkody majątkowej. Zdaniem Sądu opinia biegłego W. została sporządzona w sposób rzetelny, profesjonalny, m.in. na podstawie oględzin uszkodzonej altany. Przedstawione w opinii wnioski dotyczące zakresu uszkodzeń, koniecznych prac naprawczych, a także wysokości szkody są jednoznaczne i stanowcze. Przedstawiona opinia nie budzi żadnych wątpliwości w świetle zasad logicznego rozumowania oraz zasad doświadczenia życiowego. Nadto, żadna ze stron nie zgłosiła zarzutów do opinii biegłego.

Podstawę prawną powództwa stanowiły przepisy art. 805 kc, art. 822 kc w zw. art. 436 § 1 kc w zw. z art. 435 kc. Przepis art. 805 kc stanowi legalną definicję umowy ubezpieczenia. Wedle natomiast przepisu art. 822 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Stosownie do art. 822 § 2 kc jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. W myśl art. 822 § 4 kc uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

Podkreślić należy, iż strona pozwana nie kwestionowała okoliczności zdarzenia z dnia 16 marca 2018r., w tym również tego, że sprawcą szkody był kierowca pojazdu objętego ochroną ubezpieczeniową na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartej z pozwanym zakładem ubezpieczeń. Nadto, pozwana przyznała, że co do zasady uznała swoją odpowiedzialność i w toku postępowania likwidacyjnego wypłaciła na rzecz powódki odszkodowanie w kwocie 4.456,61 zł. W tym stanie rzeczy, jedyną okolicznością sporną pozostawała wysokość poniesionej przez poszkodowaną szkody majątkowej. Swoje ustalenia w tym zakresie, Sąd oparł na dowodzie z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa. Jak wynika z treści opinii biegłego W. w wyniku najechania przez sprawcę na obiekt znajdujący się w zarządzie powodowej wspólnoty mieszkaniowej doszło do przesunięcia ścian obudowy altany poprzez poślizg na foli PE pełniącej rolę izolacji poziomej ścian, ogólnego zwichrowania bryły altany, skutkującego zarysowaniem ścian obudowy, zniekształcenia paneli blachodachówki, skutkującego zerwaniem niektórych blachowkrętów i rozszczelnieniem pokrycia dachowego, zwichrowaniem drzwi wejściowych do altany. Jak wskazał biegły w celu przywrócenia uszkodzonej altany śmietnikowej do stanu sprzed szkody należy rozebrać ściany obudowy altany i je ponownie wymurować, zdemontować wiązary i ponownie wykorzystać je po odbudowie ścian osłonowych altany, wymienić deski oczepowe, rozebrać blachodachówkę wraz z łatami i je ponownie wykonać, a także poddać renowacji drzwi wejściowe wraz z ościeżnicą i je ponownie zamontować. Z powyższego wynika, że przy odbudowie altany możliwe jest wykorzystanie części dotychczasowych materiałów budowlanych, bez szkody dla bezpieczeństwa użytkowania czy estetyki konstrukcji. W tych okolicznościach ponowne zastosowanie wymienionych powyżej materiałów stanowi czynność celową i ekonomicznie uzasadnioną, a także odpowiada zasadzie minimalizacji szkody. Jak wskazał biegły koszt wykonania wymienionych powyżej prac budowlanych z uwzględnieniem średnich stawek za roboczogodzinę na rynku trójmiejskim wynosi 7.907,60 zł brutto. Jak już wskazano powyżej biegły w sposób prawidłowy określił wysokość koniecznych prac budowlanych według cen aktualnych. W myśl bowiem art. 363 § 2 kc jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. Podkreślić należy, iż wyrażona w art. 363 § 2 kc zasada, że rozmiar szeroko rozumianej szkody, a więc zarówno majątkowej, jak i niemajątkowej, ustala się, uwzględniając czas wyrokowania, ma na celu możliwie pełną kompensatę szkody ze względu na jej dynamiczny charakter (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019r., I ACa 1730/17, L.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że pomiędzy datą wystąpienia szkody a datą ustalania odszkodowania dochodzi do takich zjawisk jak zmiana poziomu cen materiałów budowlanych czy zmiana stawek za usługi budowlane. W przypadku ustalenia odszkodowania według cen z daty wystąpienia szkody mogłoby się okazać, że z uwagi na zmianę poziomu cen poszkodowany nie jest w stanie naprawić szkody w pełnym zakresie. Dlatego też, uznając, że biegły prawidłowo ustalił zarówno zakres szkody, jak też koszt przywrócenia uszkodzonego obiektu budowlanego do stanu poprzedniego, Sąd przyjął wysokość szkody wskazaną w opinii tj. w kwocie 7.907,60 zł brutto. Sąd miał jednak na uwadze, że w postępowaniu likwidacyjnym pozwany wypłacił już poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 4.456,61 zł, a zatem do skompensowania pozostaje jedynie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy wysokością poniesionej szkody a wypłaconym odszkodowaniem tj. kwota 3.450,99 zł.

Podsumowując, na mocy art. 805 kc, art. 822 kc, art. 436 § 1 kc w zw. z art. 435 kc, Sąd zasadził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.450,99 zł. Nadto, Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 8 sierpnia 2018r. do dnia zapłaty. Zważyć bowiem należy, iż pismem z dnia 23 lipca 2018r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 20.500 zł w terminie 7 dni. Przyjmując 7 – dniowy termin do doręczenia wezwania, a także wyznaczony termin do spełnienia świadczenia, należało uznać, że termin upłynął z dniem 7 sierpnia 2018r. i z dniem następnym roszczenie stało się wymagalne.

W pozostałym zakresie na mocy powołanych powyżej przepisów a contrario powództwo podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 100 kpc i uznał, że powódka wygrała niniejszy spór w 17 %, zaś pozwany w 83 %. Na poniesione przez stronę powodową koszty składały się: opłata sądowa od pozwu (1.025 zł), opłata za czynności fachowego pełnomocnika w stawce minimalnej (3.600 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), a także zaliczka na poczet opinii biegłego (1.000 zł). Łącznie zatem powód poniósł koszty w wysokości 5.642 zł, czego należy mu się od przeciwnika zwrot kwoty 959,14 zł. Pozwany poniósł natomiast koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.617 zł, z czego może żądać od powoda kwoty 3.002,11 zł. Po wzajemnym skompensowaniu należności należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.042,97 zł.

Na podstawie art. 100 kpc w zw. z art. 5 ust. 3, art. 8 ust.1 i art. 83 i 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał ściągnąć od każdej ze stron w stosunku w jakim uległa nieuiszczone koszty opinii biegłego, które tymczasowo zostały pokryte przez Skarb Państwa. Łączne koszty opinii wynosiły 3.628,08 zł, przy czym do kwoty 1.000 zł zostały pokryte z zaliczki powoda. Do rozliczenia pozostaje zatem kwota 2.628,08 zł. Zgodnie ze wskazanym powyżej stosunkiem w jakim strony wygrały/przegrały niniejszy spór pozwany winien pokryć kwotę 446,77 zł, a powód kwotę 2.181,31 zł.