Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Gdyni

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2025 r. w G. sprawy z powództwa Horyzont Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. przeciwko D. K.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda Horyzont Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. na rzecz pozwanego D. K. kwotę 5.417 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 569/24

UZASADNIENIE

Rozważenie kwestii ustaleń faktycznych w świetle dowodów lub ich braku

W świetle jednego z zarzutów strony pozwany Sąd stwierdza, że nie da się w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzić (tj. ustalić pozytywnie) faktu zawarcia umowy kredytu pomiędzy pozwanym a (...) Bank S.A. w W. (stanowiącej podstawę roszczenia pozwu) ani treści tej umowy, gdyż do pozwu dołączono jedynie niepotwierdzoną jej kserokopię (k. 7-29), która nie może stanowić podstawy wyrokowania (nie jest dokumentem w rozumieniu procesowym na gruncie obowiązujących przepisów Kodeksu postępowania cywilnego). W tym zakresie strona powodowa zdołała jedynie doprowadzić do uprawdopodobnienia tych okoliczności w rozumieniu art. 243 k.p.c.

Jednak – niezależnie od powyższego – roszczenie pozwu i tak musiałoby zostać oddalone z innych przyczyn, nawet dalej idących jak chodzi o ich prawny i procesowy wydźwięk. Rację ma bowiem strona pozwana, że nie dochowano procedury przewidzianej w art. 73c Prawa bankowego. Na terenie całego kraju w maju i czerwcu 2022 r. obowiązywał stan epidemii (do 15 maja 2022 r.) oraz stan zagrożenia epidemicznego (od 16 maja 2022 r. do 1 lipca 2023 r.) w związku z zakażeniami wirusem (...)2. Miało to miejsce w okresie kierowania do pozwanego wezwania do zapłaty (k. 31) i wypowiedzenia umowy (k. 35)) – korespondencji nieodebranej przez pozwanego po awizowaniu i (w drugim przypadku) stwierdzeniu zmiany adresu pozwanego (por. wydruki śledzenia przesyłek, k. 33 i 37). Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa (...)2, nieodebranych pism podlegających doręczeniu za potwierdzeniem odbioru przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, których termin odbioru określony w zawiadomieniu o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru przypadał w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, nie można uznać za doręczone w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz przed upływem 14 dni od dnia zniesienia tych stanów. Oznacza to, że przesyłki k. 35-39 nie mogą być uznane za skutecznie doręczone pozwanej, gdyż w okresie epidemii nie miał zastosowania w takiej sytuacji art. 61 § 1 k.c.

Umowa kredytu – nawet zakładając jej zawarcie – nie została więc do chwili obecnej wypowiedziana i nadal obowiązuje.

Podstawa faktyczna powództwa i sposób naliczenia żądania pozwu zasadza się na tezie afirmującej skuteczność wypowiedzenia umowy kredytu , stanowiąc jednocześnie granicę wyrokowania w rozumieniu art. 321 k.p.c. Sąd przekroczyłby tę granicę, gdyby orzekał przy innych (niewypowiedzianych wprost) założeniach. Powód wyraźnie oświadczył, że żąda zapłaty z tytułu wypowiedzianej kredytu, a nie z tytułu realizacji obowiązującej umowy (wykonania umowy obowiązującej, nierozwiązanej). Zmiana podstawy faktycznej powództwa w toku procesu (lub jej uzupełnienie, poszerzenie) była możliwa i dopuszczalna, ale nie nastąpiła. Zdaniem Sądu taka zmiana musi być wyraźna, nie można jej domniemywać, gdyż rażąco naruszałoby to prawo pozwanego obrony oraz podważałoby bezstronność sądu w kontradyktoryjnym procesie cywilnym. Sąd nie może sprzyjać żadnej ze stron.

Powód był profesjonalnie reprezentowany i powinien był znać treść ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa (...)2. Wiedza o okresie obowiązywania stanu epidemii i stanu zagrożenia epidemicznego jest jeszcze w polskim społeczeństwie powszechna i żywa, choć zapewne będzie z upływem czasu zanikać. Sporne przesyłki dotyczą okresu, w których obawy i ograniczenia związane z poruszaniem się ludzi w miejscach publicznych były doświadczane przez wszystkich obywateli.

Podstawa prawna wyroku

Kwalifikowanie pod względem prawnym umowy, której tak naprawdę istnienia i treści dowodowo nie wykazano w zasadzie jest zabiegiem pozbawionym racjonalnego sensu, jednak – zakładając uprawdopodobnienie, że została ona być może zawarta – winna być zakwalifikowana jako umowa kredytu w rozumieniu art. 69 Prawa bankowego, co nie powinno budzić kontrowersji wobec nieistnienia w tej mierze realnej alternatywy. Nie można jednak wykluczyć – nie ustaliwszy w sposób pewny jej treści – że nie była to umowa kredytu, lecz umowa inna, o nieznanej afiliacji rodzajowej. Wydaje się, że w razie nieustalenia treści umowy nie można badać też m.in. ewentualnej abuzywności jej postanowień.

Z tych przyczyn powództwo oddalono na mocy art. 69 Prawa bankowego a contrario (punkt I. sentencji). Jednak w danej sprawie nie można poprzestać na takim – dość lakonicznym – ujęciu przyczyn treści punktu I. wyroku, bo tak naprawdę główną przyczyną oddalenia powództwa są braki w zgłoszonych przez powoda dowodach, co wskazuje na zastosowanie przez Sąd art. 6 k.c. Można więc ostatecznie uznać, że właściwszą podstawą prawną oddalenia powództwa jest tylko ta ostatnia norma lub – w zarysowanym tu kontekście – obie wyżej wskazane.

Pozostałe twierdzenia i zarzuty stron nie miały wpływu na treść wyroku.

Koszty

Pozwanemu przyznano koszty procesu na podstawie art. 98 k.p.c. jako wygrywającemu. Składa się nań: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (§ 2 pkt 6 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłat skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) – punkt II sentencji.