Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Gdyni

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 kwietnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni - I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Mateusz Berent

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Bronk-Marwicz

po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. w Gdyni

na rozprawie

sprawy z powództwa D. W.

przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powoda D. W. na rzecz pozwanej Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1817 zł (tysiąc osiemset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

III.  nakazuje pobrać od powoda D. W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 2.370,53 zł (dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt złotych pięćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I C 72/23

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 10 kwietnia 2025 roku

I.

(żądanie i podstawa faktyczna pozwu)

1.  Powód D. W. wniósł pozew przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty 10.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 listopada 2022 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

2.  W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że w dniu 13 czerwca 2021 roku doszło do zalania części lokalu znajdującego się w budynku przy ul. (...) w G. zajmowanego przez (...) sp. z o.o. w wyniku awarii instalacji wewnętrznej tj. pęknięcia kranu. Z uwagi na fakt, iż w umywalce zatkany był odpływ, woda przelała się i zalała m.in. znajdujące się nieopodal blatu urządzenie elektryczne marki V. (...). W dacie szkody poszkodowany był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. Powód jako przedstawiciel poszkodowanego zgłosił szkodę pozwanej, która odmówiła wypłaty odszkodowania, wskazując na brak losowego charakteru zdarzenia. Nie zgadzając się ze stanowiskiem ubezpieczyciela poszkodowany zlecił wycenę szkody. Zgodnie z otrzymaną ekspertyzą koszt naprawy i usługi serwisu ww. urządzenia wynosi 64.753,50 zł.

3.  Następnie, na mocy umowy cesji z dnia 11 maja 2022 roku powód nabył wierzytelność z tytułu szkody majątkowej. Jako podstawę prawną powództwa wskazano art. 805 k.c. W niniejszej sprawie powód początkowo dochodził jedynie części odszkodowania w kwocie 10.000 zł.

(pozew, k. 4-9)

II.

(stanowisko pozwanej)

4.  Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

5.  Pozwany ubezpieczyciel zaprzeczył, by do zalania doszło na skutek pęknięcia kranu, wskazując, że okoliczność ta nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym. Zgodnie z protokołem szkody przyczyną zalania była niedokręcona bateria. Nadto, zarzucił, że powód nie wykazał, aby pomiędzy zalaniem a uszkodzeniem urządzenia V. V. istniał związek przyczynowy. Urządzenie mogło być niesprawne już przed zalaniem. Z ekspertyzy serwisowej dołączonej do pozwu wynika, że nie posiadało ono plomb serwisowych, a więc mogło być otwierane przez nieautoryzowany serwis. Zdaniem ubezpieczyciela niezakręcenia baterii kranu nad umywalką zatkaną korkiem nie sposób uznać za zdarzenie losowe. Poza tym takie zachowanie należy skategoryzować jako rażące niedbalstwo, za które pozwana nie ponosi odpowiedzialności, zgodnie z §3 OWU. Pozwana zarzuciła również nieudowodnienie wysokości szkody, kwestionując wiarygodność i rzetelność ekspertyzy serwisowej i wskazaną w niej kwotę naprawy urządzenia. Wreszcie, pozwana zakwestionowała roszczenie o odsetki, podnosząc, że nie jest zobowiązana do zapłaty na rzecz powoda żadnych kwot.

(odpowiedź na pozew, k. 77-79)

6.  W toku sprawy powód rozszerzył powództwo do kwoty 98.400 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 22 listopada 2022 roku do dnia zapłaty.

7.  Pozwana wniosła o oddalenie także zmienionego powództwa.

(pismo procesowe powoda z dnia 25 września 2024 r., k. 441-443, pismo procesowe pozwanego z dnia 12 listopada 2024 r., k. 458-458v)

III.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

8.  Powód D. W. był wspólnikiem i członkiem zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., która prowadziła (...) Salon (...) w G. przy ul. (...).

9.  W 2021 roku salon był otwarty w dni powszednie w godzinach 9-20 oraz w soboty w godzinach 9-15.

10.  W przedmiotowym gabinecie znajdowało się m.in. urządzenie marki V. (...) o nr seryjnym (...), które służyło do modelowania sylwetki. Urządzenie miało wysokość kilkudziesięciu centymetrów i zamontowane kółka.

11.  Odległość między podestem, na którym znajdowało się urządzenie a podłogą wynosiła około 15 cm.

12.  Obsługą tego urządzenia zajmowały się pracownice spółki, które były odpowiednio przeszkolone przez producenta urządzenia.

(dowód: wydruk ulotki reklamowej, k. 118, umowa dostawy z dnia 24 maja 2018r., k. 119-125, zeznania świadka A. W., płyta CD k. 152, przesłuchanie powoda D. W., płyta CD k. 152, zeznania świadka E. S., płyta CD k. 224)

13.  Powód D. W. zawarł na rzecz ubezpieczonego (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. z pozwaną Towarzystwem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umowę ubezpieczenia maszyn, urządzeń i wyposażenia znajdującego się w miejscu prowadzenia przez ubezpieczonego działalności gospodarczej tj. w G. przy ul. (...)/U3/U4 na okres od 25 lipca 2020 roku do 24 lipca 2021 roku. Suma ubezpieczenia wynosiła 200.000 zł.

(dowód: polisa Bezpieczny (...) nr (...), k. 13-17)

14.  Do przedmiotowej umowy zastosowanie miały Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...) (dalej: OWU). Zgodnie z §3 pkt 1 ppkt 2 OWU A. nie odpowiada za szkody powstałe wskutek rażącego niedbalstwa Ubezpieczającego lub Ubezpieczonego, osób z którymi Ubezpieczający lub Ubezpieczony będący osobą fizyczną pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym, chyba że zapłata odszkodowania odpowiada w danych okolicznościach względom słuszności.

(dowód: polisa Bezpieczny (...) nr (...), k. 13-17, OWU, płyta CD, k. 98)

15.  W dniu 14 czerwca 2021 roku po przyjściu do pracy pracownica salonu (...) spostrzegła, że doszło do zalania salonu kosmetycznego na skutek zatkania kurka umywalki i przelania się wody na blat oraz podłogę. W dacie szkody przedmiotowe urządzenie V. V. stało tuż przy umywalce i woda z blatu ściekała wprost na nie. Przy próbie uruchomienia okazało się urządzenie jest niesprawne.

(dowód: dokumentacja zdjęciowa, k. 19-31, zeznania świadka E. S., płyta CD k. 224)

16.  Przyczyną uszkodzenia urządzenia V. V. o nr seryjnym (...) było zalanie wodą, które spowodowało mikrozwarcia między ścieżkami pomiędzy którymi najprawdopodobniej znajdowały się kropelki wody. Woda dostała się do wnętrza urządzenia przez boczne pokrywy.

17.  Gdyby nie włączono urządzenia zaraz po zalaniu i je najpierw osuszono, to i tak uległoby ono uszkodzeniu w krótkim czasie eksploatacji na skutek zjawiska korozji elektrochemicznej na powierzchni płyt elektroniki w miejscach dotkniętych wodą.

18.  Przed dniem 13 czerwca 2021 roku urządzenie to było sprawne.

19.  Aby skutecznie naprawić je należałoby wymienić w całości elektronikę urządzenia, oprócz zasilacza.

20.  Cena nowego urządzenia V. V. opiewa na kwotę 243 tysiące złotych netto.

21.  Wartość urządzenia V. V. o nr seryjnym (...) według stanu na dzień 13 czerwca 2021 r. wynosi 170.100 zł netto. Cena ta uwzględnia 30% zużycia urządzenia.

(dowód: pisemna opinia biegłego sądowego dr. J. K., k. 369-386 wraz z pisemnymi opiniami uzupełniającymi, k. 394-395, 422-423v)

22.  Przedmiotowe urządzenie w dacie szkody stanowiło własność Żuławskiego Banku Spółdzielczego z siedzibą w N. na podstawie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie spłaty pożyczki.

(dowód: umowa przewłaszczenia rzeczy oznaczonych co do tożsamości z dnia 2 lipca 2018r., k. 107-111,m umowa inwestycyjna mikropożyczki, k. 112-117

23.  Powód zgłosił szkodę pozwanemu Towarzystwu (...) S.A. W dniu 24 lipca 2021 roku likwidator szkód dokonał oględzin miejsca zalania.

24.  W trakcie oględzin poszkodowany był reprezentowany przez jedną z pracownic, która oświadczyła, że na skutek najprawdopodobniej awarii instalacji (bateria niedokręcona) doszło do zalania lady z umywalką, a wylewająca się woda uszkodziła urządzenie, które stało przy ladzie. Nie okazała likwidatorowi baterii ani też nie wspominała o jej wymianie.

25.  Pismem z dnia 13 września 2021 roku pozwana poinformowała powoda o odmowie przyznania odszkodowania, wskazując, że charakter zgłoszonego uszkodzenia wyklucza nagłość zdarzenia i tym samym nie spełnia zawartej w §2 pkt 87 OWU definicji zdarzenia losowego.

(dowód: decyzja pozwanego z dnia 13 września 2021r., k. 32-33, protokół szkody, k. 87-96, akta szkody, płyta CD k. 98, zeznania świadka W. W., płyta CD k. 224)

26.  Na podstawie umowy cesji zawartej w dniu 11 maja 2022 roku powód nabył od Żuławskiego Banku Spółdzielczego z siedzibą w N. wierzytelność z tytułu szkody majątkowej polegającej na uszkodzeniu mienia w postaci urządzenia V. V. o nr seryjnym (...).

(dowód: umowa cesji z dnia 11 maja 2022r., k. 60-60v)

27.  Pismem z dnia 7 września 2022 roku powód wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o wypłatę odszkodowania w kwocie 71.795,25 zł brutto. Decyzją z dnia 7 października 2022 roku pozwana podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko.

(dowód: wniosek powoda z dnia 7 września 2022r., k. 61-64, decyzja pozwanego z dnia 21 listopada 2022r., k. 65-66, decyzja z dnia 7 października 2022r., k. 67-68)

Sąd zważył co następuje:

IV.

28.  Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów, zeznań świadków A. W., W. W. i E. S., dowodu z przesłuchania powoda oraz opinii biegłego sądowego.

(ocena dowodów)

29.  Oceniając zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy Sąd nie dopatrzył się żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności i mocy dowodowej dokumentów prywatnych przedłożonych przez strony niniejszego postępowania w postaci: polisy ubezpieczeniowej, OWU, korespondencji stron, dokumentów związanych z własnością spornego urządzenia. Zważyć należy, iż przedmiotowe dokumenty nie noszą żadnych śladów przerobienia, podrobienia, bądź innej ingerencji. Ponadto, mimo iż część przedłożonych przez strony dokumentów stanowiła jedynie kserokopie, ich rzetelność, prawdziwość, wartość dowodowa oraz forma nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron.

30.  Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków W. W. i E. S.. Zeznania obojga wymienionych powyżej świadków były szczere, wewnętrznie spójne i niesprzeczne z innymi dowodami uznanymi przez Sąd za niewątpliwie wiarygodne. Zważyć należy, iż pierwszy z wymienionych świadków opisał przebieg oględzin miejsca zdarzenia, wskazując, iż pracownica obecna w trakcie oględzin nie wspominała o wymianie baterii, której uszkodzenie rzekomo miało być przyczyną zalania. Zeznania W. W. generalnie korelują z treścią protokołu szkody oraz pozostałej dokumentacji sporządzonej na skutek oględzin. Z kolei, E. S. będąca pracownicą salonu kosmetycznego, w którym znajdowało się sporne urządzenie, wskazała w jaki sposób było ono ustawione w momencie powstania szkody, a także opisała sposób jego użytkowania przed i po powstaniu szkody. Z zeznań świadka jednoznacznie wynika, że urządzenie V. V. było ustawione tuż przy blacie umywalki. Podobnie zresztą umiejscowienie tego urządzenia opisano likwidatorowi, co przedstawia szkic dołączony do protokołu szkody.

31.  Sąd oparł ustalenia faktyczne częściowo na zeznaniach świadka A. W. (małżonki powoda) oraz powoda D. W.. Zważyć należy, iż ani powód ani też jego małżonka w momencie ujawnienia zalania nie byli obecni w salonie, a całą wiedzę co do ustawienia urządzenia, zakresu szkody czerpali od E. S.. A. W. zeznała, że z relacji pracownicy dowiedziała się, że przyczyną powstania szkody było uszkodzenie kranu, jednak nie potrafiła wskazać na czym ono polegało ani też czy bateria została później wymieniona. Świadek nie wiedziała jak sporne urządzenie było ustawione w momencie powstania szkody, ani też w którym miejscu było wpięte do sieci. Powód D. W. natomiast zeznał, że w następstwie powstania szkody kran został wymieniony, jednak okoliczność ta nie znajduje żadnego potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Dokonujący oględzin salonu świadek W. W. zeznał, że nie informowano go o wymianie kranu ani też nie okazano uszkodzonej baterii. W pozostałym zakresie zeznania powoda oraz świadka nie budziły większych wątpliwości co do ich wiarygodności.

32.  W toku niniejszego postępowania Sąd dopuścił również dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny maszyn i urządzeń elektrycznych. W ocenie Sądu opinia przedstawiona przez biegłego J. K. stanowi dowód w pełni miarodajny dla ustalenia stanu faktycznego, albowiem została sporządzona rzetelnie i fachowo, zgodnie z tezą dowodową, a wnioski postawione przez biegłego zostały przekonująco uzasadnione, a także nie budzą wątpliwości Sądu w świetle zasad logicznego rozumowania, wiedzy powszechnej oraz doświadczenia życiowego. W przedłożonej opinii biegły wyjaśnił zarówno mechanizm powstania uszkodzeń spornego urządzenia, jak też sposób jego naprawy. W świetle wyjaśnień zawartych w opiniach uzupełniających wnioski postawione przez biegłego w powyższym zakresie nie budzą żadnych wątpliwości Sądu. Wyjaśnienia biegłego były bowiem logiczne, rzeczowe i przekonujące.

V.

(rozstrzygnięcie i podstawa prawna orzeczenia)

33.  Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

34.  Podstawę prawną powództwa stanowił przepis art. 805 § 1 i 2 k.c. W myśl §1 tegoż artykułu przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Z kolei, zgodnie z brzmieniem art. 805 §2 pkt 1 k.c. świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.

35.  Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki zwolnienia ubezpieczyciela z odpowiedzialności wobec następcy prawnego ubezpieczonego.

36.  Zważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 827 §1 k.c. ubezpieczyciel jest wolny od odpowiedzialności, jeżeli ubezpieczający wyrządził szkodę umyślnie; w razie rażącego niedbalstwa odszkodowanie nie należy się, chyba że umowa lub ogólne warunki ubezpieczenia stanowią inaczej lub zapłata odszkodowania odpowiada w danych okolicznościach względom słuszności. Stosownie do art. 827 §4 k.c. w razie zawarcia umowy ubezpieczenia na cudzy rachunek zasady określone w paragrafach poprzedzających stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego.

37.  Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...), które miały zastosowanie do stosunku prawnego zawartego przez pozwanego ubezpieczyciela i powoda, nie przewidywały rozszerzenia odpowiedzialności ubezpieczyciela na szkody powstałe na skutek rażącego niedbalstwa. Zgodnie bowiem z treścią §3 pkt 1 ppkt 2 OWU A. nie odpowiada za szkody powstałe wskutek rażącego niedbalstwa Ubezpieczającego lub Ubezpieczonego, osób z którymi Ubezpieczający lub Ubezpieczony będący osobą fizyczną pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym, chyba że zapłata odszkodowania odpowiada w danych okolicznościach względom słuszności. W ramach stosunku prawnego łączącego strony należało przyjąć, że w przypadku, gdy ubezpieczony wyrządził szkodę na skutek rażącego niedbalstwa ubezpieczyciel co do zasady nie ponosił odpowiedzialności i odszkodowanie nie przysługiwało.

38.  Podkreślić należy, iż rażące niedbalstwo jest kwalifikowaną formą winy nieumyślnej i sprowadza się do szczególnie wyraźnego braku staranności działania. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy, rażące niedbalstwo, o którym mowa w przepisie art. 827 §1 k.c., to coś więcej niż brak zachowania zwykłej staranności w działaniu (w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej ocenianej przy uwzględnieniu podwyższonego miernika). Wykładnia tego pojęcia powinna zatem uwzględniać kwalifikowaną postać braku zwykłej lub podwyższonej staranności w przewidywaniu skutków działania. Chodzi tu o takie zachowanie, które graniczy z umyślnością ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2009 r., V CSK 291/08, Biul. SN 2009, Nr 4, s. 16). Rażące niedbalstwo polega na przekroczeniu podstawowych, elementarnych zasad staranności ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2013 r., II CSK 202/12, L.). Przy jego ocenie powinna być brana pod uwagę sytuacja, w jakiej znalazł się sprawca szkody, przy uwzględnieniu miernika staranności przeciętnego człowieka, który znalazł się w takiej samej sytuacji. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego stopień naganności zachowania kwalifikowanego jako rażące niedbalstwo wyznaczają okoliczności konkretnego stanu faktycznego. Obowiązek uruchomienia w takich okolicznościach wyższych aktów staranności musi więc być oceniany jako mieszczący się w regułach przewidywalności. Oczekiwanie od ubezpieczającego aktywnej postawy może być usprawiedliwione odwołaniem się do skutków wcześniejszych zdarzeń w postaci utraty przesyłek w identycznych okolicznościach ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z 7 marca 2008 r., III CSK 270/07, L.).

39.  W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego należało uznać, że poniesiona przez powoda szkoda powstała na skutek rażącego niedbalstwa ubezpieczającego. Jak wynika z zeznań świadka E. S. (S.) w momencie powstania szkody przedmiotowe urządzenie marki V. (...) było ustawione tuż przy blacie umywalki, której odpływ z niewiadomych przyczyn został zatkany korkiem, na skutek czego woda przelała się m.in. na sporne urządzenie. Zważywszy, iż urządzenie to było zasilone prądem z sieci elektrycznej, to przy takim jego umiejscowieniu było ono narażone na uszkodzenie nie tylko w przypadku zalania pomieszczenia, jak w niniejszym przypadku, ale również w razie zwykłego korzystania z umywalki. Wystarczyło bowiem, że na skutek korzystania z baterii umywalkowej doszłoby do większego rozbryzgu wody, a krople wody poprzez otwory znajdujące się w bocznych pokrywach służących do wymiany powietrza i chłodzenia dostałyby się do wnętrza urządzenia, powodując zwarcie. Jak wyjaśnił biegły w takim przypadku woda zawierająca całą masę pierwiastków chemicznych i związków chemicznych przewodzących prąd elektryczny staje się „mostkiem” łączącym obwody, które nie powinny być połączone co prowadzi do zwarć pomiędzy obwodami, które powinny być od siebie izolowane. Znamienne, że w instrukcji obsługi urządzenia wyraźnie zaznaczono, że „żadna część systemu nie powinna być zanurzona w cieczy” (pkt. 3.5: „no part of the system should be immersed in liquid”). Należy podkreślić, że jest to podstawowa, elementarna zasada bezpieczeństwa obowiązująca przy korzystaniu ze wszystkich urządzeń zasilanych prądem elektrycznym, co powinno być znane każdemu rozsądnemu uczestnikowi obrotu, a tym bardziej osobom, które w ramach obowiązków zawodowych posługują się tego typu urządzeniami.

40.  Korzystanie z wody w pobliżu urządzeń elektrycznych nie tylko może prowadzić do uszkodzenia urządzenia, ale przede wszystkim może spowodować porażenie prądem, a więc stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego. Powyższe dobitnie świadczy o tym, jak istotna jest powyższa zasada bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych. Niezależnie od tego należało mieć na względzie, że wszyscy pracownicy salonu kosmetycznego, którzy obsługiwali przedmiotowe urządzenie, przeszli stosowne szkolenie prowadzone przez pracownika producenta czy też dystrybutora tego urządzenia, co wynika ze zgodnych zeznań świadków A. W. i E. S. oraz zeznań powoda. Wobec tego znali oni podstawowe zasady korzystania z tego urządzenia, w tym w szczególności w zakresie bezpieczeństwa, w szczególności mieli świadomość tego, że przedmiotowe urządzenie nie jest wodoodporne.

41.  Z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że pracownicy salonu kosmetycznego rażąco naruszyli powyższy podstawowy obowiązek bezpiecznego korzystania z urządzenia zasilanego prądem elektrycznym. Jak zeznała świadek E. S., w momencie powstania szkody sporne urządzenie stało tuż przy blacie, na którym znajdowała się umywalka, z której woda przelewała się i po blacie spływała na podłogę oraz sporne urządzenie. Umiejscowienie tego urządzenia zostało również utrwalone na zdjęciach wykonanych przez świadka niezwłocznie po ujawnieniu zalania. Świadek A. W. zeznała, że odległość między podestem, na którym znajdowało się urządzenie a podłogą wynosi około 15 cm. Oznacza to, że wyciek wody musiałby być naprawdę duży, żeby poziom wody przekroczył powyższą wysokość i woda dostała się do wnętrza urządzenia, gdzie znajdowały się wrażliwe na kontakt z wodą obwody elektryczne. Na podstawie dokumentacji fotograficznej zawartej w aktach szkody można stwierdzić, że poziom wody nie osiągnął wskazanego powyżej pułapu. W konsekwencji, w okolicznościach niniejszego przypadku wystarczyłoby jedynie odsunąć urządzenie nieco dalej od krawędzi blatu umywalki, a woda nie przedostałaby się do wnętrza urządzenia i nie doszłoby do powstania szkody. Woda bowiem ściekałaby po krawędzi blatu i opadała na podłogę, nie spływając na sporne urządzenie. Stawianie urządzenia w pobliżu źródła wody należało w niniejszym stanie faktycznym zakwalifikować jako naruszenie najbardziej elementarnej zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych, znanej każdemu dorosłemu i rozsądnemu człowiekowi. Z tego też względu naruszenie ww. zasady deontologicznej należało uznać za rażące niedbalstwo.

42.  Zważyć należy, iż w toku niniejszej sprawy strona powodowa nie zdołała wykazać, że przyczyną powstania szkody było uszkodzenie kranu. Zeznania świadka A. W. nie są wystarczające do przyjęcia takiej wersji przebiegu zdarzenia szkodowego. Gdyby doszło do uszkodzenia baterii, to z pewnością nastąpiłaby jej wymiana. Wprawdzie powód w swoich zeznaniach wskazał, że wymiana kranu została przeprowadzona tuż po ujawnieniu szkody, niemniej okoliczność ta nie została potwierdzona żadnymi innymi dowodami. Znamienne są w tym wypadku zeznania likwidatora szkody, który z ramienia pozwanego ubezpieczyciela przeprowadzał oględziny zalanego lokalu. Otóż świadek W. W. zeznał, że oprowadzająca go po lokalu pracownica salonu w ogóle nie wspominała o wymianie kranu, ani tym bardziej nie okazała mu uszkodzonej baterii. W związku z tym nie można również wykluczyć, że kurek kranu po prostu nie został zakręcony.

43.  W świetle powyższego należało przyjąć, że w niniejszym stanie faktycznym zachodziła określona w §3 pkt 1 ppkt 2 OWU podstawa wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela za powstałą szkodę.

44.  Zdaniem Sądu w niniejszym przypadku względy słuszności nie przemawiają za wypłatą odszkodowania przez pozwaną. Jak wskazuje się w orzecznictwie pod pojęciem względów słuszności o jakich mowa w art. 827 §1 k.c. rozumieć należy sytuacje, w których odmowa wypłaty odszkodowania pozostawałaby w sprzeczności z obowiązującym w społeczeństwie systemem wartości i mogłaby być oceniona jako nieetyczna, niesprawiedliwa w wymiarze obiektywnym. W uzasadnieniu wyroku z 12 września 2018 r., II CSK 658/17, L., Sąd N. wskazał, że klauzula względów słuszności z art. 827 §1 k.c., uzasadniająca odpowiedzialność ubezpieczyciela, nie jest wyjątkiem od zasady, który powinien być wykładany restryktywnie, lecz elementem zapewniającym równowagę między dwiema zasadami odpowiedzialności ubezpieczyciela brakiem odpowiedzialności za winę umyślną oraz odpowiedzialnością za zwykłe niedbalstwo. Ustawodawca uwzględnia, że mimo rażącego niedbalstwa ubezpieczającego (ubezpieczonego), sprawiedliwość może uzasadniać powrót do zasady odpowiedzialności ubezpieczyciela (w całości albo w części), zgodnie z podstawowymi celami ubezpieczenia. Elastyczność klauzuli słuszności (sprawiedliwości) pozwala nadal wziąć pod uwagę przy jej stosowaniu zarówno interesy jednostkowe – stron i zależnych od nich osób trzecich – jak i szerszy interes społeczny (np. okoliczność, że brak wypłaty odszkodowania może prowadzić do zakłócenia w zaspokajaniu przez ubezpieczającego istotnych potrzeb społeczności lokalnej).

45.  Zważyć należało, iż ubezpieczonym był przedsiębiorca, którego staranności należy oceniać z uwzględnieniem zawodowego charakteru działalności. Mając na uwadze miernik należytej staranności przedsiębiorcy (art. 355 §2 k.c.), stwierdzić wypada, że powód powinien przewidzieć skutki wynikające z niezachowania elementarnych zasad bezpiecznego korzystania ze sprzętu zasilanego prądem elektrycznym i umiejscawiania tego sprzętu w pobliżu źródła wody. Jest to o tyle doniosłe, że powód miał świadomość, iż przedmiotowe urządzenie jest najbardziej wartościowym urządzeniem w jego salonie kosmetycznym, wartym kilkadziesiąt tysięcy złotych, toteż winien przedsięwziąć szczególne środki zapobiegające jego uszkodzeniu, w szczególności winien odstawić je od źródła wody. Nie wymagało to podejmowania żadnych wyjątkowych czy kosztownych działań, a jedynie pewnej dyscypliny i konsekwencji. Jednocześnie, możliwość uszkodzenia środków trwałych wpisuje się w ogólne ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

46.  Mając zatem na względzie wszystkie wskazane powyżej okoliczności, na podstawie art. 827 §1 k.c. przy uwzględnieniu treści §3 pkt 1 ppkt 2 OWU Sąd oddalił powództwo.

VI.

(koszty procesu)

47.  O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 §1 k.p.c. i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy zasądził od przegrywającego niniejszy spór powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.817 zł, na co składały się: koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej ustalonej zgodnie z §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Należy wyjaśnić, że w myśl § 19 powołanego powyżej rozporządzenia w razie zmiany w toku postępowania wartości stanowiącej podstawę obliczenia opłat, bierze się pod uwagę wartość zmienioną, poczynając od następnej instancji. Stąd też, wysokość należnego pełnomocnikowi strony wygrywającej wynagrodzenia określono w oparciu o pierwotną wartość przedmiotu sporu.

48.  Na podstawie art. 98 §1 ¹ k.p.c. od zasądzonej kwoty tytułem kosztów procesu Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

49.  Na podstawie art. 83 ust. 2 i 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od powoda jako strony przegrywającej spór nieuiszczone koszty wynagrodzenia biegłego i kosztu dojazdu świadka w łącznej kwocie 2.370,53 zł, które zostały tymczasowo wypłacone ze Skarbu Państwa. Zważyć należy, iż łączny koszt opinii biegłego wynosił 4.320,52 zł i do kwoty 2.000 zł został pokryty z zaliczki wpłaconej przez powoda. Pokryte przez Skarb Państwa koszty dojazdu świadka W. W. wyniosły 50 zł.